Hij liet zijn mensen niet in de steek
De kerk die bleef
Begin juni, in een dorpje in het noordwesten van Myanmar. De boeren staan klaar om de rijst te planten. Op zondagochtend luiden de kerkklokken en gaan de kinderen blij naar de zondagsschool. Saya Pau woont hier pas twee maanden, met zijn vrouw en twee zonen. Hij is voorganger van de CAMA-kerk. “Het was er rustig,” vertelt hij.
Dan, op 3 juni om één uur ’s nachts, vallen vlak bij het dorp meer dan twintig bommen. “Het was de eerste keer dat ik het zelf meemaakte,” zegt Saya Pau.
Ga met ons mee
In de dagen daarna sjouwden de dorpelingen hun spullen naar de grens of naar de stad Kalemyo, “als mieren die boomstammen dragen.” Saya Pau regelde een kleine vrachtwagen en zei tegen zijn gemeente: “vlucht, en wie wil, kan met ons mee”. Op 8 juni vertrokken ze, zijn gezin en een deel van de gemeente. Ze namen alleen het hoognodige mee: hun papieren en de schoolboeken van de jongens. Kort erna ging de weg dicht. De meeste gemeenteleden vluchtten naar dorpen over de grens met India.
Een kerk op de vlucht
Soms lachten we samen, soms huilden we in stilte. Nu begrijpen we beter wat vluchtelingen doormaken.
- Saya Pau
In Kalemyo vingen de leiders van een andere kerk hen twee maanden op. “Soms lachten we samen, soms huilden we in stilte,” zegt Saya Pau. “Nu begrijpen we beter wat vluchtelingen doormaken.”
Op 12 augustus ging hij terug. Zo’n veertig huizen lagen in puin, en ook zijn eigen huis was geraakt. Het dak van de kerk was kapot en de kanselbijbel was zwaar beschadigd. Toch stond de gemeente op. De kerk gaf rijst en geld. Mensen deelden groente en kleren, ruimden samen puin en bouwden de huizen van de weduwen weer op.

Licht en water
Via Gijs en Truus Lam, die jaren in Myanmar woonden, staat CAMA Zending al 12 jaar naast kerken zoals die van Saya Pau. Tijdens de vlucht hielp die steun met eten voor de gezinnen. Daarna kreeg de kerk, samen met CAMA in Amerika en met eigen middelen, een nieuw dak en werden de pastorie en de eetzaal hersteld. Een weduwe kreeg hulp van haar buren en een zonnepaneel, zodat ze weer licht en water heeft. “Ze slaapt weer rustig,” vertelt Saya Pau. “Ze is vol vreugde.”
Aan wie via CAMA Zending voor hem bad en gaf, schrijft hij: “Jullie lieten de liefde van Christus zien aan ons, terwijl de meesten ons nooit ontmoetten. Door jullie stond er eten op tafel.”
Bid mee
Saya Pau vraagt om troost en geestelijke kracht voor zijn gemeente. Iedereen is iets kwijtgeraakt, en sommige gezinnen zijn nog niet teruggekeerd.
Blijf naast hen
Saya Pau liet zijn mensen niet in de steek, op de vlucht en bij de terugkeer. In een land waar miljoenen mensen Jezus nog niet kennen, laat zijn kerk zien wat het goede nieuws betekent als het donker wordt. Wil jij naast hem en zijn kerk blijven staan?
Meebidden en horen hoe het verder gaat kan via de pagina van: Gijs en Truus Lam